Wymienny magazyn ładujący - ciekawostka

Automat wraz z magazynem stanowi niezależny i demontowalny element, który może
być wymnieniony na polu walki bez użycia specjalnego sprzętu (poza podnośnikiem
jakimś) jeśli zostanie zniszczony, opróżniony lub uszkodzony

podajnik musi
podnosić w takim układzie wystrzeloną łuskę i umieszczać ją wewnątrz magazynu,
i ten sam mechanizm używany jest do ładowania z wnętrza wozu.

Albo amunicja jest bezluskowa, tj luska jest palna.
(Raczej to pierwsze)

Michal

Albo luska jest wyrzucana na zewnatrz.

Albo amunicja jest bezluskowa, tj luska jest palna.
(Raczej to pierwsze)

| Albo luska jest wyrzucana na zewnatrz.

| Albo amunicja jest bezluskowa, tj luska jest palna.
| (Raczej to pierwsze)

J.

1. Jak odpowa się identyfikacja rodzaju pocisków? Czujniki a la system
DX w aparatach fotograficznych niecyfrowych?

2. Czy wiadomo jaki procesor (ile bitów etc. - w Leclerku jest to
bodajże 32-bitowa Motorola 68040  lub 68030) obsługuje system ładowania?

Michal Kukula

| 1. Jak odpowa się identyfikacja rodzaju pocisków? Czujniki a la system
| DX w aparatach fotograficznych niecyfrowych?

Nie mam pojecia, ale z mojego (inzyniera automatyki) punktu widzenia,
to gdybym ja cos takiego projektowal, to z dostepnych na rynku
rozwiazan identyfikacji obiektow, wybralbym chyba czytnik
kodu kreskowego.

Michal Kukula

| 1. Jak odpowa się identyfikacja rodzaju pocisków? Czujniki a la system
| DX w aparatach fotograficznych niecyfrowych?

| Nie mam pojecia, ale z mojego (inzyniera automatyki) punktu widzenia,
| to gdybym ja cos takiego projektowal, to z dostepnych na rynku
| rozwiazan identyfikacji obiektow, wybralbym chyba czytnik
| kodu kreskowego.

Niewygodne bo moze wymagac obrocenia pocisku. lepiej zastosowac mikrochip,
podobny do tych jakie w sklepach uzywaja przeciwko kradziezom. :)

Bez automatyki tez można to odczytać jak kto nie daltonista.

| 1. Jak odpowa się identyfikacja rodzaju pocisków? Czujniki a la system
| DX w aparatach fotograficznych niecyfrowych?

Nie mam pojecia, ale z mojego (inzyniera automatyki) punktu widzenia,
to gdybym ja cos takiego projektowal, to z dostepnych na rynku
rozwiazan identyfikacji obiektow, wybralbym chyba czytnik
kodu kreskowego.

J.

Ależ kombinujecie.
W T-72 jest po prostu kolorowy pasek na obwodzie którego barwa jest
odczytywana przez fotokomórkę.

Bez automatyki tez można to odczytać jak kto nie daltonista.

Michal

Niewygodne bo moze wymagac obrocenia pocisku.

lepiej zastosowac mikrochip,

Mikrochip to raczej zly pomysl - rozwiazanie powinno byc
takie, zeby sie dalo uzywac w czolgu rowniez ta amunicje ktora
wyprodukowano dwadziescia lat temu.

Tak wiec najwygodniej gdyby to byla jakas naklejka albo
cos narysowane (nadrukowane). Ta naklejka albo to "narysowane"
powinno byc dodatkowo w miare mozliwosci odporne na
oblupywanie, poobdzieranie, odmokniecie, wyblakniecie,
odmrozenie, itepe.

Wiec, albo tak jak podal ALE - pasek o ustalonym kolorze,
(wady: blaknie, a wiec zmienia kolor, ograniczona ilosc
kolorow w praktyce, konieczny automat rozpoznawania kolorow)
albo to co ja proponuje - pasek o jakims wzorze (wady:
nieczytelny dla czlowieka, bardziej wrazliwy na "odlupywanie"
od zwyklego paska kolorow, zalety to prostota czytnika,
mozliwosc stosowania duzej roznorodnosci amunicji,
a takze powszechnie znany standard oznaczenia, cos
co jest masowo stosowane w logistyce)

Michal

W czołgu? Po ilu załadowaniach i rozładowaniach amunicji do magazynu z
najpiękniej naniesionego kodu zostanie łowicki szlaczek?
Pocisków i kombinacji ładunku miotającego nie jest aż tak wiele;
wystarczy kilka dużych pól - jak na kasecie z kliszą.

"Czujniki a la system DX w aparatach fotograficznych niecyfrowych"

Jak i ja tez...

Artur mowiac o "systemie DX", Ty mowiac o "tych duzych polach
na kasecie z klisza", jak i ja uzywajac slowa "barkod",
mamy na mysli mniej wiecej to samo rozwiazanie.

Ten system DX na kliszach to z tego co wiem jest wlasnie jeden
z istniejacych (okolo setki jest) standardow barkodu.
:-D

Michal

Ale wlasnie to zarowno Artur Drzewiecki o tym pisal:

"Czujniki a la system DX w aparatach fotograficznych niecyfrowych"

Jak i ja tez...

Artur mowiac o "systemie DX", Ty mowiac o "tych duzych polach
na kasecie z klisza", jak i ja uzywajac slowa "barkod",
mamy na mysli mniej wiecej to samo rozwiazanie.

Ten system DX na kliszach to z tego co wiem jest wlasnie jeden
z istniejacych (okolo setki jest) standardow barkodu.

J.

A jak rozwiązano poniższe sprawy?
1. Jak odpowa się identyfikacja rodzaju pocisków? Czujniki a la system
DX w aparatach fotograficznych niecyfrowych? Ile maksymalnie rodzajów
pocisków system potrafi rozróżnić i obsłużyć (w Leclerku bodajże 14)?

2. Czy wiadomo jaki procesor (ile bitów etc. - w Leclerku jest to
bodajże 32-bitowa Motorola 68040  lub 68030) obsługuje system ładowania?
Czy ma jakieś algorytmy optymalizujące podawanie pocisków? Założyłem, że
nie powielono tu rozwiązania z T-72/T-80, gdzie (o ile się nie mylę)
automat nie miał logiki i algorytm optymalizujący to był pomyślunek i
pamięć celowniczego.:-)

3. Jak wygląda sprawa połączeń elektrycznych i ich łączenia przy
wymianie magazynka?

ZTCW łuska częściowo spalana.

Ale na tych przekrojach co widziałem to jeszcze jedna rzecz uderza w oczy.
Pocisk zajmuje właściwie całą długość magazynu. Jest po byku długi, i składa
się jak w starzych systemach, z dwóch elementów - ładunku miotajacego i
pocisku. Wygląd ładunku miotającego wskazuje dość jednoznacznie, że jest
identyczny z dotychczasowymi systemami, natomiast zupełnie inna jest
część 'pociskowa' - wygląda jakby była dwustopniowa. Domniemuję, że zawiera ona
dodatkową dawkę propelantu. To jest de facto zunifikowany nabój, taki sam jak w
systemach "zachodnich", i praktycznie porównywalnie długi... Ciekawe jak to
cholerstwo ma niby działać...?!? Z drugiej strony, rysunek mógł być poglądowy,
i docelowo w podajniku będą się znajdowały scalone naboje, bo to wydaje się
mieć więcej sensu. Tak czy siak, całość ma tak 'na oko" długość powyżej
metra... Taki rdzeń z taką ilość propelantu, to powinien dziurawić na wylot to
co teraz jeździ...
ALAMO

3. Jak wygląda sprawa połączeń elektrycznych i ich łączenia przy
wymianie magazynka?

J.

Pojęcia nie mam. W LeClerku to jest zwykły czytnik barkodów, jak w
supermarkecie :-)

Ciekawi mnie, jak tam rozwiązali sprawę trwałości barkodów na pociskach,
które mogłyby być kilkakrotnie przeładowywane etc.:-)

Ależ kombinujecie.
W T-72 jest po prostu kolorowy pasek na obwodzie którego barwa jest
odczytywana przez fotokomórkę.
Po odczycie automatyka sama przełącza się odpowienio do pocisku.

Bez automatyki tez można to odczytać jak kto nie daltonista.

| Ależ kombinujecie.
| W T-72 jest po prostu kolorowy pasek na obwodzie którego barwa jest
| odczytywana przez fotokomórkę.
| Po odczycie automatyka sama przełącza się odpowienio do pocisku.

| Bez automatyki tez można to odczytać jak kto nie daltonista.

Jesteś pewny?

Oznaczanie amunicji przez kolorowy pasek to ZTCW często spotykane
rozwiązanie.

Bo czytałem o bloku pamięci, do którego podczas
ładowania "karuzeli" wprowadza się dane o typie pocisków. Po
zaindeksowaniu i
wyborze odpowiedniej amunicji przez działonowego mechanizm zasilający
armaty "wie" w jakiej pozycji się ustawić i co podesłać.

Na angielskojęzycznych grupach spotkałem kiedyś dokładny opis jak się
prowadzi ogień w M1
pisany przez emerytowanego czołgistę.
Dokładnie rozpisane komendy i czynności dla całej załogi.
Pisząc z pamięci:
- celowniczy wydaje komendę ładować i rodzaj pocisku,
- ładowniczy pobiera pocisk z magazynu, ładuje, po czym to on przełącza
ręcznie
rodzaj pocisku na swoim panelu. Elektronika dostosowuje się do tego
ustawienia.

BTW: poczytaj jak przesrane ma ładowniczy w M1.
http://www.safetycenter.navy.mil/media/GroundWarrior/issues/winter01/...

Nie znam na tyle rosyjskiego żeby znaleźć coś podobnego o ich czołgach.